Eefde, 20–25 april 1990, zondag

Het verhaal van de taoïstische meester Li


Omdat het vandaag zondag is wilde ik jullie een verhaaltje vertellen.
Het verhaaltje speelt in Iselin in Amerika, het mekka van de spiritualiteit en het mekka van de onzin.
Het verhaaltje gaat over meneer Williams,
een Amerikaan die veel over de wereld gereisd had, in India was geweest, in Taiwan was geweest en die nu daar in Iselin transpersonale psychologie deed.
In dat mekka was ook een Tai Chi leraar, die heette meester Li. Het was van meester Li bekend dat hij zich ‘de domme meester Li’ liet noemen. Hij was ook heel dom. Maar meneer Williams kwam uiteindelijk bij meneer Li terecht en vroeg of hij zijn leerling kon worden.
Li zei: “Ja, dat is goed.” Het was een heel vriendelijke man.

 

Toen zei Li: “Ik heb een hele belangrijke oefening voor je. Je moet op heupbreedte gaan staan, goed voelen dat je staat en dan vanuit je bekken je armen omhoog zwaaien, dertig keer, niet meer. Dat doe je drie keer per dag. Dan kom je over een week vertellen wat er gebeurd is.”

Meneer Williams was natuurlijk aan hele andere dingen gewend. Hij had kundalini yoga gedaan in India en hij had aan vechtsporten gedaan in Taiwan. Dus hij dacht: die oefening ga ik combineren met alles wat ik al ken.
Dus hij ging dat combineren met zijn ademtechniek uit de kundalini yoga en hij ging het combineren met zijn vastbeslotenheid die hij uit de vechtsporten had opgedaan.

Na een week kwam hij bij meester Li. Die zag hem aan komen lopen en zei: “Je hebt niet gedaan hè wat ik gezegd heb.”
Williams keek heel verbaasd.
“Jij hebt heel wat anders gedaan, jij hebt iets gedaan van wat je dacht dat erg goed zou zijn. Maar dat is het niet. Ik heb je gezegd dat je dat moest doen.”

“Ja”, zei Williams, “maar ik dacht ...”

“Ja”, zei de meester, “dat heb ik gezien toen je kwam aanlopen, ik zag dat je dat allemaal al gedacht had.”

 

 
Het verhaal van de tao´stische meester Li