Het verhaal van de aapgod Hanoeman
Tao-zen sessie 26 april 1998 in Huissen, zondagmorgen

 

Ik wil jullie het verhaal vertellen van de aapgod Hanoeman, die in de mythologie van het Hindoerijk altijd een speciale plaats heeft gekregen. Dit verhaal is eerst mondeling overgebracht en is pas veel en veel later opgeschreven. Het is een wonder dat het niet verloren is gegaan, omdat het buiten de heilige overlevering viel. Terwijl het in voor ons heel duidelijke, makkelijke termen vertelt van het wezenlijke waar het op aan komt in het leven.

 

Dit verhaal werd me verteld toen ik vijf jaar oud was, door de oude vertelster op de plantage. Ik had daar overdag een geweldig avontuurlijk leven, met een paard, met m'n vriendjes, met de natuur, het oerwoud, en de dingen die op de plantage gebeurden, en de vele dieren die ik verzorgen moest. In ieder geval was ik lekker moe als ik in bed kwam en daardoor heel oplettend, want ik was heel erg gesteld op die oude vertelster. Zij was door een vrouw die het tweede gezicht had aan mijn ouders  aangeraden, om mij te vertellen van datgene wat je normaal niet tegenkomt.

 

De aapgod Hanoeman, die beroemd was en gevreesd, was op een punt in zijn leven gekomen dat hij begreep dat, welke geweldige dingen je in de wereld ook deed, er toch nog iets anders was wat doorleefd kon worden en waar je geholpen moest worden om ertoe te komen.
Hij had gehoord dat als je de Boeddha alles vertelde uit je leven, helemaal, zonder iets weg te laten, je de grote stilte inging waaruit je nooit meer terugkwam. Dat leek hem een geweldige uitdaging.

Hij ging naar een wijze toe om te vragen hoe je dat avontuur tegemoet moest treden. In de oude tijden waar we het nu over hebben, was dat een heel gebruikelijk iets. Je had toen ook nog het besef dat er dingen waren waar je niet zomaar op in kon gaan, vooral de dingen die nergens beschreven waren.

 

 
Het verhaal van de aapgod Hanoeman