Maarssen, 7–9 mei 1999, zaterdagmorgen

Over de stille geest


Over de stille geest is het moeilijk spreken
want het is een spreken over iets
wat zich niet in woorden laat vatten.
De stille geest leeft in ons
maar wij kennen hem niet –
terwijl hij ons hele leven aanwezig is de
zelfs de oorzaak is van onze geboorte
en ook na onze dood blijft voortbestaan.

Al valt niet te zeggen wat de stille geest is
het is iets wat je zelf kunt gaan opmerken –
je kunt gaan opmerken wat er in je is
buiten alles wat je kent:
je kent je gedachten
je kent je gevoelens
je kent je gewoonten
je kent de idealen die je hebt
de dingen die je nastreeft
je kent verdriet, plezier, vreugde.
Maar wat daaraan vooraf gaat?

Elke beweging, elke ademtocht
is alleen maar mogelijk
omdat dat andere er is.
Je kunt het leven noemen
je kunt het God noemen
je kunt er allerlei namen aan geven –
het is onbekend
het is het geheim in ieder van ons.

Zolang je dat geheim niet tot je toelaat
zolang je het niet kent in zijn hoedanigheid
zolang leef je aan de buitenkant.
Ook al heb je heel diepzinnige gedachten
ook al lees je prachtige boeken
het is allemaal over datgene wat je niet kunt aanduiden.
Het allerbelangrijkste wat je moet begrijpen

 
Over de stille geest