11-14 mei 2007, zaterdagmorgen

Ergens bij stilstaan zonder erover te denken

Gisteren hebben we met elkaar vrijwel het hele gebied in kaart gebracht waar het in de meditatie om gaat. Je zou zeggen, dan hadden we gisteren wel op kunnen houden, dan gaan we naar huis en gaan verder. Maar het blijkt dat het niet zo werkt, en dat je er veel over moet horen.

Ik heb het in de introductietekst voor deze vierdaagse gehad over ‘hetzelfde’. En het gaat ook altijd over hetzelfde. Maar ‘hetzelfde’ wat wij in ons hoofd hebben, zoals wij het zien en voelen, is inderdaad iets wat niet beweegt. Ik heb daarbij gezegd dat de herinnering aan een ervaring onbeweeglijk is en dood. Maar de ervaring zelf was niet dood, die was in beweging – geen seconde is hetzelfde in het heelal.

 

Dat is het uitgangspunt: geen seconde is hetzelfde in het heelal. Maar ons bewustzijn is te traag om dat op te merken. Het houdt vast aan die momentopname, en slaat dat moment op. Dat betekent dat je iets wat beweegt, bevriest.

Daar komt ons gevoel vandaan van: ‘als je dát beleefd hebt dan ziet het er zó uit.’ We zijn ons niet bewust dat het op het moment van de ervaring al aan het veranderen is.

Krishnamurti heeft dat heel mooi uitgedrukt: “Je moet altijd weer sterven aan het moment waarin je leeft.” Doe je dat niet, dan sla je het op – een computer kan niet anders, die moet opslaan, of je moet het wissen. Wij zijn in staat om aan de lopende band op te slaan wat beweegt, wat leeft, wat een rivier is – daartoe zijn we in staat, met het bewustzijn dat we hebben.

 

Het gaat erom dat we ons hier bewust van worden. Dat betekent niet dat het daarmee veranderd is, natuurlijk niet. Ons bewustzijn is gevormd door de evolutie van de mensheid en is heel oud. Maar de vraag is: wat heeft de evolutie gevormd? Dat is het grote onbegrijpelijke mysterie dat voortgaat alles in gang te houden, te vernieuwen en ook te laten sterven. Dat laatste is een beetje akelig, dat willen we niet weten, maar dat is een feit, het laat het ook sterven!

Ergens bij stilstaan zonder erover te denken